The state and society relations in the early republican era - Başaranlar, Burak.
xiv, 113 s.
Keywords: ► Bu çalışma Erken Dönem Cumhuriyet Tarihi'nde devletin yetersiz yönetim kapasitesi ve buna bağlı olarak Kemalist rejimin öngördüğü reformların uygulanmasının önünde duran engelleri incelemeye çalışır. Bu bağlamda devletin altyapısal ve hegemonik iktidarının yetersizliğinden ötürü, Kemalist iktidarın toplumu dönüştürmeye yönelik projelerinin başarısız olduğu vurgulanmıştır. Bunun yanında Kemalist iktidar güçsüz devlet yapısından ötürü reformlarını yeterince meşrulaştıramadığı incelenmiştir. Bu doğrultuda, ilk olarak, devlet ve toplum ilişkisi üzerine literatür taraması yapılmıştır. Sırasıyla liberal, Marksist ve Weberci yaklaşımlar incelenmiş ve devletin yönetim kapasitesinden hareketle devlet ve toplum ilişkilerinde devleti rolü üzerine araştırma yapılmıştır. İkinci olarak devletin yetersiz altyapısal iktidarı ülkenin ekonomik durumu, devletin kontrol ettiği topraklarda şiddet tekelini eline geçirmeyi ne derecede gerçekleştirdiği ve dönemin ulaşım sistemi göz önüne alınarak incelenmiştir. Son olarak yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti'nin toplumla direkt olarak iletişim kurduğu ve devletin hegemonik kurumları olarak işlev gören kurum ve semboller analiz edilmiştir. Bu bağlamda devletin ve Kemalist iktidarın toplum üzerinde hegemonya kuran kurumlar olarak ülke genelinde eğitim ve sağlık kurumlarının yetersizliği incelenmiştir. Bu kurumların yanında, bu bölümün son kısmında, Kemalist rejimin kadın kılık-kıyafetinde yaptığı reformlar, yeni Türk devletinin Osmanlı İmparatorluğu'nun toplumsal hayattaki mirasını reddetmesi ve modern devlet ve toplumu sembolize etmesi bakımından hegemonik bir sembol olarak değerlendirilmiştir. Fakat toplumun bazı kesimlerinin bu reforma karşı gösterdiği direniş aynı zamanda devletin altyapısal ve hegemonik gücünün sınırlılığından kaynaklanmaktadır. ► This study aims to examine the incapacity of Turkish state and the limitations of Kemalist regime to materialize the reforms. The study emphasizes that since the hegemonic and infrastructural power of the Turkish Republic was insufficient, the Kemalist regime partially failed to transform the society as it wished and could not legitimize the ideal behind the reforms because of the weak state structure. Firstly, theories about the state and society were touched upon. Three main theories which are liberal, Marxist and Weberian approaches were evaluated in order to position the state's role and capacity in state and society relations. Secondly, the infrastructural power of the state through which the state exercises its power was analyzed. In this sense, economic structure of the state, the state's ability to monopolize the physical force and transportation system during the early Republican Era was examined to analyze the insufficient authority of the Turkish state. Lastly, the hegemonic institutions and symbols of the Turkish state around which the state and society relations were shaped were focused on. In this part, the health and education institutions which the state directly uses to maintain hegemony over the society were analyzed. In addition to these institutions, the position of women under Kemalist regime and anti-veiling campaign was evaluated as one of the hegemonic tools of the Republic since transition to modern clothes symbolized the replacement v of non-modern and tradition with modern and civilization. However, resistance shown by some segments of society also depends on the infrastructural and hegemonic limitations of Kemalist regime.